مدح و منقبت حضرت امام جواد (محمد تقی) علیهالسلام
عــروج مـن و آسـتــان جــواد قـنــوت مـن و آســمـان جــواد مـن و خـلـوت لامـکـان جــواد ســری دارم و سـایـبـان جــواد کـه آقــا نــدیــدم بـسـان جــواد رهـائـیـم امـا به دامی خـوشـیم اسـیـریـم اما به بـامی خـوشـیم همه کنج صحـن امامی خوشیم به امید عرض سلامی خـوشیم نـگـیــریـد از مـا امــان جــواد هـزاران هـزار آسـتـان دیدهایم در این آستان نورِ جان دیدهایم که جود و کرم تـوأمان دیدهایم هـمیـشه همین و هـمان دیـدهایم دو عالم کجا خورده نان جـواد اگر کار و بارت بهم خورده است اگر بر دلت موج غم خورده است به نامت اگر رزق کم خورده است چه غم راه تو بر حرم خورده است تـو و ســفــرۀ جــاودان جــواد به گِردش کرم در کرم را ببین به صحنش حرم در حرم را ببین به روی گـنـاهـان قـلـم را ببین هـلا سـائـل مـحـتـرم را بـبـیـن که عمری نشسته به خوان جواد خـوشا باد اگر کـاظـمـین آمدیم اگر پیـش این نـور عـین آمدیم هـمه عـمـر در زیرِ دِین آمـدیم کـنـار ضـریـح حـسـیـن آمـدیـم خـوشا بر دل مـیـهـمـان جـواد اگر مـشـهـدی وقـت دیـدار گو سـرت را به دیـوار بگـذار گو شـبــیـه گـدایـی بــدهـکـار گـو دو بار و سه دفعه نه یکبار گو فقط گو رضاجان به جان جواد |